Benzerlikler hakkında konuşmayı sürdürüyoruz.

 

1 - Müslümanlıkta oruç dinin beş şartından biridir. Oruç zamanı Ay'a göre saptanır. Ramazan ayı, hilalin görülmesiyle, Ramazan Bayramı da bir sonraki hilalin görülmesiyle başlar.

 

Şaivizm'de de oruç vardır ve Ay'a göre saptanır.

Maha Shivratri: Yılda bir kez, her yıl ayın karanlık yarısının  14. gecesinde sadece bir gün tutulur. (En önemli Şiva orucudur.)

Pradosha Vrat: Ayda iki kez (ayın 13. günü, hem dolunay hem de yeni ay döneminde) tutulur.

Masik Shivratri (küçük Shivratri): Her ayın karanlık yarısının 14. gecesinde (Chaturdashi Tithi) tutulur. 

 

 

2 - Şiva'nın saçında hilal vardır. Bu huzur sembolüdür.

 

Şiva, evreni kurtarmak için zehri içtikten sonra boğazı yanar ve maviye döner, bu yüzden ona “Nilakantha” yani “Mavi Boğazlı” denir. (Bu konuda bilgi edinmek için 5 - MAVİ TENLİ TANRI ŞİVA: IŞIĞIN ORTAYA ÇIKIŞI VE EVRENİN BÖLÜNMESİ adlı yazımı okuyabilirsiniz.) Mitlerde ay tanrısı Chandra’nın ışığı, Şiva’nın boğazındaki bu yanmayı serinletir. Ay tanrısı Chandra bir lanet yüzünden ışığını kaybettiğinde, Şiva onu saçlarında taşıyarak yeniden parlatır. Bu yüzden Şiva’ya “Chandrashekhara” (Ay’ı başında taşıyan) denir.

 

Dolunay; tamlık, zirve, doruktur. Hilal ise sürecin devam ettiğini anlatmaktadır.

 

Hilal, tüm Müslüman ülkelerin bayraklarında yer alacak kadar Müslümanlıkla ilgilidir. Ayrıca Müslümanlık bir ay dinidir!(Bu konuda bilgi edinmek için Ay Tanrısından, Ay Nuruna: Dolunayın Müslümanlıkla Kozmik Dönüşümü adlı yazımı okuyabilirsiniz.)

​

3  - Müslümanlıkta tespih büyük önem taşıyan bir unsurdur. Esmalarla (Allah’ın isimleriyle) tespih çekmek ibadet olarak önerilir ve kutsal kabul edilir. Ahzab 41 de esmalarla zikrin önemi vurgulanır. “Tesbih” kelimesi Arapça sübh kökünden gelir, “övmek, yüceltmek” anlamındadır. Ancak tespihin kökeni İÖ 3000'e dayanır ve anaerkil Mezopotamya ve Hindistan'dır.

 

Şiva'nın boynunda tespih vardır. Buna rudrakşa tespihi denir. Şaivizmde tespih meditasyon anlamındadır. Zikir eylemi vardır. Genelde “Om Namah Shivaya” mantrası ile yapılır.

İki amacı vardır:

- Zihni odaklayarak düşünceleri durdurmak ve böylece ruhsal huzur bulmak.

- İlahi enerjilerle kontağa geçmek.

 

Buradan yola çıkarak tespih çekmenin hem meditasyon, hem tapım açısından çok önemli olduğu noktasına varılabilir. (Ayrıca Müslümanlıkta zikirde kullanılan esmalarla maji (büyü) yapılabildiğine göre bu isimlerin tanrı ile kontağa ek olarak daha farklı sonuçlar var etmeye de gebe olabileceği düşünülebilir. Bu durum da Müslümanlıktaki zikir biçiminin üstünlüğüne kanıttır.)