- Tek ayak üzerinde durması denge kavramının kutsallığına gönderme yapar.

- Ayağını uzatmış olması, ayağın kutsallığını vurgular. Hinduizmde tanrıçanın ayakları kutsaldır. Bu yüzden büyüklerin ve saygı duyulan kişilerin ayaklarına dokunulur veya ayakları yıkanır.  

- Bacağını kaldırış biçimi zarafetin önemini anlatmaktadır.

 

Ve kollara gelelim.

 

Dört kolun ikisi önde, diğer ikisi arkadadır.

 

Ayak demişken sol ön kolundan başlayalım.

 

Sol ön kolunun eli havaya kalkmış olan sol ayağını göstermektedir. Elin pozu (mudrası) ise bazı heykellerde gajahasta (fil eli), bazılarında dandahasta (sopa eli) mudrasında (el pozunda) betimlenmiştir.

 

Gajahasta Mudrası (Fil Eli): Avuç içi aşağıya doğrudur, başparmak hafifçe dışarı doğru, küçük parmak da hafifçe dışarı doğru uzatılır. Orta üç parmak (işaret, orta, yüzük) aşağıya doğru kıvrılır. Amaç eli filin hortumuna benzetmektir. Bu mudra, filin gücünü, sabrını ve dayanıklılığını simgeler.

 

Dandahasta Mudrası (Sopa Eli): El düz tutulur, tüm parmaklar birbirine bitişik, ve gergin, avuç içi genellikle aşağıya dönüktür. Bu mudranın anlamı ise disiplin, doğruluk, kararlılık ve güçtür.

 

Ancak burada önemli bir nokta vardır: Sadece sol ön kolun elinin duruşu ve buna bağlı olarak yorumu tek ve kesin değildir.  Bu yüzden pek çok yorumda el üzerinde durulmaz, sol el ve sol ayak birlikte "sol ön el sadece ayağın önemini vurgulama görevini üstlenmiştir" şeklinde yorumlanır. Hareketin öznesi ayaktır. Ortada bir mudra yoktur. Şiva'nın ön sol eli sadece zarif şekilde ayağı göstermektedir.

 

El ve ayağın birlikte Anugraha'ya gönderme yaptığına ve mokşa’ya giden yolu gösterdiğine inanılır.  

 

Anugraha; lütuf, ihsan, merhamet, ilahi bağış anlamına gelir. Şaivizmde Şiva’nın ona inananlar verdiği ilahi lütuf ve merhamet olarak tanımlanır.

Mokşa ise özgürlük demektir.

 

 Şiva'nın lütfu (anugraha), insanların ruhunu bir tutsaklık olan doğum-ölüm döngüsünden -samsara’dan- kurtarıp özgürleşmeye -mokşa'ya- ulaştırmaktadır. El ile gösterilen ayak, bu lütufla ilgilidir!

 

"Hindu American Foundation" için Hindu kültürü, edebiyat, şiir ve felsefe konulu yazılar Hintli yazar ve düşünür Swami Venkataraman söz konusu el ayak bütünlüğünü şu şekilde yorumlamaktadır: "Aşağıdaki sol el, yukarı kaldırılmış ayağına doğru işaret eder; bu, tanrıya teslimiyetle mokşa’ya (özgürleşmeye) giden yolu gösterir." (Anugraha, grace and emancipation, is indicated by the combination of the lower left hand, which points toward his upraised foot, showing the way to moksha in surrendering to the lord.)

 

Kanımca verilmek istenen mesaj sorunlardan (belki de hastalıklardan) ayaklar aracılığı ile kurtulmanın mümkün olduğudur.