Davul ritm demektir. 

​

Müziğin kutsallığı genelde ritimden gelir. Dans, yani müziğe kapılan beynin ritmi bedene yansıtması, çeşitli ritimlerle kontak kurmaktadır. Klasik yoruma göre Şiva bu davul ile dansının ritmini belirlemektedir. Modern bakış açısı ile dansının baslarını saptamaktadır diyebiliriz.  

 

Daha mistik, ama yine klasik yoruma göre Şiva davul ile  "Yaratılışın ilksel sesleri olan Şristi'yi çıkarmaktadır." 

Söz konusu anlatımı "Evrendeki ilk vibrasyonlar" biçiminde okumak mümkündür. 

 

Hinduizm'de evrende dört temel kozmik safha vardır.

1 - Şrişti: Yaratılış.
2 - Sthiti: Sürme. 
3 - Samhara: Yok ediş. Çözülme.
4 - Tirobhava/Maya: Örtme, yanılsama. 

 

Bu basamaklar şöyle okunabilir. 
1 -  Evrenin meydana gelmesi.
2 -  Evrenin bir süre varlığını sürdürmesi.
3 - Çözülme, yani maddeden (çöküşten) dalga fonksiyonuna geri dönüş.
4 - Aslında evrenin -bizler madde sansak da- bir yanılsamadan  ibaret olduğu. 

 

Bu görüşe göre makrokozmos yoktur. Ya da vardır, ama "asl" olan değildir. Çökmenin nedeni kendi hatalı enerjilerimizdir. (Buna dinsel bakış açısı ile "Şeytana inanmak" diyebiliriz.) Çöken sadece biziz. Kendi enerjimizle kendi evrenimizde yaşamaktayız.  

 

722'de mitoloji ile modern kozmoloji arasında bağ kurulduğu için Şiva'nın elindeki -ilksel ritmi sembolize eden- davulun (dümbeleğin) çıkarttığı sesin Kara Deliklerden gelen ritm olduğuna inanılır. 

 

Söz konusu teorinin bilimsel gerçeği de bulunuyor olabilir. 

 

Kara deliklerden yayılan kütleçekim dalgaları vardır ve bunlar evrenin dokusunu titreştirmektedir. Bu titreşimler özel cihazlarla kaydedilip “sonifikasyon” denen yöntemle sese çevrilmiş, onların gerçekten bir ritim, vurgu, vibrasyon gibi duyulduğu fark edilmiştir. 

 

NASA'nın  sonifikasyon projelerinde "Chandra X-ray Observatory" verilerini ses dalgalarına dönüştürerek kara deliklerin “kozmik uğultularını” saptamış ve yayınlamıştır. Görüldüğü üzere bu uğultular gerçekten bir davul ritmi gibidir. Aynı şekilde Samanyolu’nun merkezindeki kara delik olan Sagittarius A* ışık yankıları da sese çevrildiğinde, dalgalı ve vurgu ritimleri duyulabilmektedir. 

 

NASA, Perseus galaksisi merkezindeki kara deliğin de “rippler” oluşturduğunu keşfeder. Bu dalgalar Do notasındadır (yaklaşık 261.6 Hz); ama 57 oktav altında bir Do notasıdır. Bir oktav aşağıya inildiğinde frekans yarıya düşer (130.8 Hz). 57 oktav aşağıya inildiğinde, insan kulağının duyamayacağı kadar düşük bir titreşim meydana gelir; ancak bilgisayarla yükseltilince duyulabilmektedir. Söz konusu gerçek nedeni ile belki de "Kara delikler birbirinden farklı müzikler yaymaktadırlar" denilebilir. 

 

Şivanın hem dans etmesi, hem elinde dümbelek tutarak dans etmesinin mesajı ise şudur: Dans ederek öncel evrenin kutsal ritmlerine ulaşabilirsiniz. 

 

Burada vurgulamak istediğim bir nokta da var. Davul demek, belli bir ses, beyinde belli bir yankı ve bu yankının etkisi demektir: Davulun sesi, gerilmiş deriye metal olmayan tokmakla veya elle vurulmasının çıkarttığı özel bir sestir. Bu sesin etkisi (beyindeki yankılanması) elektronik bass volümden farklıdır. Bu yüzden sadece darbuka soloda pek çok kişi, (erkekler dahil) hareket etmeye ve özellikle kalçalarını hareket ettirmeye başlarlar… çünkü söz konusu ses, ya da enerji, bir çeşit obsesyon var etmektedir. Söz konusu obsesyon, ya da etki, öncel evrenin gerçeğidir. 

 

Bu konuda ek bilgiler için Darbuka Solo ve Evrensel Seks Enerjisi (Evrenin Gizli Ritmi) 

ve

Kalça Hareketleri ile Stres Denetimi: Bilimsel Bulgular

adlı makalelerimi okuyabilirsiniz.

​